سنگ را با خود رهوار کردم

به آغوش گرمش بی تفاوت نه زدم

پیرمردان را دست به عصایشان شدم

بر کوهی سخت به اوج ها  رفتم

از ترس به همیار بادی زمین  پریدم

آی از من

تشنه ام آب می خواهم