ما را به کدامین دلیل واهی می بخشایی؟!!
چه سخن شیرینی زدیم !که چون مادری مهربان،
ابروان در هم رفته ات به لبخندی شیرین تغییر یافت؟!
چه چراغی را به راستی روشن کردیم
که به پاس آن نورانیمان می کنی ؟!
با کدامین آسمان و باران هم دست بودیم
که بر بلندای تختی نشسته ایم!!
به نام چه خدایی گره ای را شکافتیم؟
چه زمانی شکافتیم!
که بر خداییمان افزودی؟
به کدامین دلیل واهی بخشودی؟!!
کاش یادمان می دادی که ما هم ببخشاییم ...
انگارمن دانش آموز خوبی نبوده ام
تو آموخته ای قبل ها اگر یادم بیاید!!
نوشته شده توسط آسمانه در چهارشنبه دوم مرداد 1387 ساعت 11:24 بعد از ظهر | لینک ثابت |
چه گریزست ز من؟
چه شتابیست به راه؟
به چه خواهی بردن
در شبی این همه تاریک پناه
مرمرین پله ان غرفه عاج
ای دریغا که ز ما بس دور است
لحظه ها را در یاب چشم فردا کور است!!
چه شتابیست به راه؟
به چه خواهی بردن
در شبی این همه تاریک پناه
مرمرین پله ان غرفه عاج
ای دریغا که ز ما بس دور است
لحظه ها را در یاب چشم فردا کور است!!
