هر كجا كه مي روم  سايباني به همراه خود مي برم.

اخر مي ترسم كه  كسي بخواهد اب ليوان ابرنگش را عوض كند و خواسته يا نا خواسته روي سر من بريزد و

ان موقع سخت است پاك كردن ان همه رنگ در هم، كه هيچ مال من نيست.

خيلي دلم مي خواد بدونم اين كيه كه هر چي نقاشي قشنگ معلم نقاشيم  برام ميكشه رو پاك يا خرابش مي كنه.اصلا هم نقاشي  كشيدنش خوب نيست نمي دونيد وقتي مي ياد ، خنده هاي زيبايي رو كه معلمم كشيده پاك مي كنه  به جاشون چه چيزاي زشتي ميكشه.بعضي موقع ها مي ياد رنگ گل هاي قشنگه باغچه مون رو خراب مي كنه و بهمشون مي ريزه.

مي خوام بدونم كه اون كيه و چرا اين كارها را انجام مي ده فكر كنم يه خورده بگي نگي حسود باشه .پس بهتر يك دوره كلاس نقاشي پيش معلم من  بياد تا حسوديش نشه و اونم بتونه نقاشي هاي قشنگ بكشه نه كه نقاشي هاي معلمم رو خراب كنه.

راستي اخرين نمره اي كه معلم نقاشي تون بهتون داده چند بوده؟

چي كشيده بوديد؟ رنگي بود يا سياه و سفيد؟

من هنوز نمره ي اخرين نقاشيم رو نگرفتم ولي يه خور شيد وماه بزرگ ، پيش هم كشيدم كه دارند با خنده يه سيب بزرگ قرمزرو،گاز مي زنند وسط زمين. معلوم نيست شبِ يا روز....

مهم اينه كه سيب مي خوردند با هم با خنده .

به آسمان نگاه نكن

بيش ازاين نيازارش

نمي بيني هر گاه كه صدايش مي كني در هم مي شود

بگذار دمي از نگاه به چهره ي گناه بيارامد

بگذار تا نگاهش سفيد شود در اين سياهي شب

زيبا تر است ديدن هضم سياهي در سفيدي

و بعد از ان.....

ليواني از نور نوشيدن تا ان جا كه مي توان

گوارا بادش